สามทายα… กับเงินค่าหย่า 60 ล้านบาท
ตอนที่หมอบอกว่าในท้องของฉันมีลูก สามคน สิ่งแรกที่ฉันทำคือการคำนวณราคาค่านม ค่าผ้าอ้อม และค่าคลอดในหัวอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่สติจะหลุดกระเจิง อีเมลฉบับหนึ่งก็เด้งขึ้นมาจากผู้ชายที่เป็นสามีตามสัญญาทางกฎหมายมาครบหนึ่งปีเต็ม เขาต้องการจบการแต่งงานนี้และยินดีจ่ายเงินชดเชยให้ 60 ล้านบาท—ดังนั้น ในวันถัดมา ฉันจึงจรดปากกาเซ็นชื่อ รับเงินก้อนโตมา แล้วหนีหายไปก่อนที่เขาจะรู้ตัวว่าฉันกำลังอุ้มท้องลูกของเขาถึงสามคน
ตอนที่ 1
ฉันชื่อ มารา ศันสนีย์ อายุ 29 ปี
เป็นภรรยาในนามของ นพ. อดิเทพ ลิมปิยากร หรือ หมอติณห์ อายุ 31 ปี อดีตศัลยแพทย์ฝีมือดีผู้ผันตัวมาบริหารเครือโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำอย่าง ลิมเวลล์ เมดิคอล กรุ๊ป
จุดเริ่มต้นของเราไม่ได้โรแมนติกเลยแม้แต่น้อย
หมอติณห์ต้องการภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเพื่อจัดการเรื่องทรัพย์สินและโครงสร้างผู้ถือหุ้นของครอบครัว ส่วนฉัน… ฉันกำลังต้องการเงินก้อนโตไปใช้หนี้สินก้อนใหญ่ที่พ่อทิ้งไว้หลังจากล้มป่วยลง
หนึ่งปี
นั่นคือสัญญาที่เราตกลงกันไว้
อยู่บ้านเดียวกัน แต่คนละห้อง
ไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกัน
และเมื่อครบกำหนดสัญญา ฉันจะได้เงินก้อนตามตกลง แยกย้ายกันไป ต่างคนต่างเป็นอิสระ
ทุกอย่างควรจะง่ายดายแบบนั้น…
จนกระทั่งคืนหนึ่งหลังจากงานเลี้ยงฉลองครบรอบบริษัท เราสองคนดื่มกันไปค่อนข้างมาก
ความผิดพลาดครั้งเดียว
ค่ำคืนที่ไม่มีใครเอ่ยถึงมันอีกเลย
และอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อมา แถบสีแดงสองขีดก็ปรากฏขึ้นบนชุดตรวจครรภ์
ฉันไม่ได้บอกหมอติณห์ทันที
ฉันอยากมั่นใจเสียก่อน วันนั้นฉันจึงตัดสินใจไปพบสูตินรีแพทย์ด้วยตัวเอง
แพทย์หญิงผู้ตรวจใช้เครื่องอัลตราซาวนด์วนบนหน้าท้องอยู่นาน สลับกับขมวดคิ้ว
“ตั้งครรภ์ธรรมชาติเหรอคะคุณมารา?”
“ค่ะ”
เธอเลื่อนหัวตรวจไปอีกนิด จ้องมองหน้าจออยู่นานสองนาน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มกว้างให้
“คุณมาราคะ… ในนี้มีสามคนค่ะ”
ฉันกะพริบตาปริบๆ
“สามอะไรนะคะ?”
“ทารกสามคนค่ะ”
ฉันเด้งตัวขึ้นจากเตียงตรวจเล็กน้อย
“คะ?!”
เธอยื่นหน้าจอให้ดู “ครรภ์แฝดสามค่ะ ถุงตั้งครรภ์สามถุงและตัวอ่อนกำลังพัฒนาเติบโตตามปกติเลยค่ะ”
ฉันยกมือขึ้นกุมท้องแบนราบของตัวเองทันที
แค่คนเดียวก็น่ากลัวจะแย่แล้ว
แต่นี่… สามคน?!
พอลืมตาตื่นจากอาการช็อกแล้วเดินออกมาจากคลินิก ฉันก็นั่งลงที่ม้านั่งตรงโถงทางเดิน หยิบโทรศัพท์มือถือเปิดเครื่องคิดเลขขึ้นมาทันที
ค่านม
ค่าผ้าอ้อม
ค่าฝากครรภ์และทำคลอด
ค่าวัคซีน
ค่าพี่เลี้ยงเด็ก
ค่าเล่าเรียนอนุบาลจนถึงมหาวิทยาลัย
ค่าใช้จ่ายจิปาถะ…
พอมองตัวเลขยอดรวมที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ฉันก็เกือบจะเป็นลม
เงินเดือน 72,000 บาทของฉันในฐานะหัวหน้าห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ จะไปพออะไร?
ฉันอาจจะพอเลี้ยงลูกคนเดียวได้ถ้าประหยัดสุดๆ
แต่ถ้าสามคนล่ะ?!
ฉันเงยหน้ามองเพดาน แล้วพึมพำเบาๆ
“ลูกจ๋า… ขอทยอยมาทีละคนไม่ได้เหรอคะ?”
จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ในมือก็สั่นขึ้น
มีอีเมลเข้ามา
ผู้ส่งคือ… หมอติณห์
ฉันขมวดคิ้วมุ่น ปกติเขาแทบไม่เคยส่งอีเมลหาฉันโดยตรง เรื่องเอกสารหรือค่าใช้จ่ายต่างๆ ผู้ช่วยของเขาจะเป็นคนจัดการทั้งหมด
ฉันกดเปิดอ่าน
“มารา
ผมตัดสินใจที่จะยุติสัญญาการแต่งงานของเราตามเงื่อนไขในข้อตกลง เอกสารการหย่าและเงินชดเชยถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว คุณจะได้รับเงินจำนวน 60,000,000 บาท เป็นค่าชดเชยและค่าตั้งตัว
คุณสามารถย้ายออกจากบ้านได้ภายในสิ้นเดือนนี้
กรุณาประสานงานกับทนายความเพื่อเซ็นเอกสาร
อดิเทพ”
ฉันจ้องมองตัวเลข 60,000,000 บาท
นับเลขศูนย์…
อีกรอบ…
ถูกต้องครบถ้วน
ฉันเหลือบมองซองผลอัลตราซาวนด์ในมือ
แล้วมองหน้าจออีเมลอีกครั้ง
ลูกสามคน
เงินหาสิบล้าน
“คนละยี่สิบล้าน… ก็ไม่เลวนะ”
ฉันหลุดยิ้มออกมา
“เด็กๆ ลูกมีเงินซื้อนมแล้วล่ะ”
ฉันพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
“ตกลงค่ะ พรุ่งนี้เช้าเราไปจัดการให้เรียบร้อยเลยก็ได้ ฉันว่างทั้งวัน”
วันรุ่งขึ้น ฉันไปถึงสำนักงานทนายความก่อนเวลาเสียด้วยซ้ำ
หมอติณห์ไม่ได้มา
คนที่มาคือทนายความส่วนตัวของเขา พร้อมแฟ้มเอกสาร
“คุณมารา เชิญอ่านรายละเอียดก่อนได้ครับ”
“เงินหาสิบล้านถ้วนใช่ไหมคะ?”
“ถูกต้องครับ”
“ไม่มีหักภาษีหรือค่าธรรมเนียมอะไรนะ?”
“ไม่มีครับ โอนเข้าบัญชีทันทีหลังเซ็นเอกสาร”
ฉันหยิบปากกาขึ้นมา
“คุณมาราครับ ไม่รอคุณหมอติณห์หน่อยเหรอเผื่อมี—”
จรดปลายปากกาลงไป
แคว่ก— (เสียงเซ็นชื่อ)
ทนายความชะงัก
“คุณไม่อยากพูดอะไรกับเขาหน่อยเหรอครับ?”
ฉันชะงักมือที่กำลังเก็บกระเป๋า นึกถึงซองอัลตราซาวนด์ในนั้น
มีสิ
ลูกตั้งสามคน
แต่ในเมื่อเขาอยากจบความสัมพันธ์นี้โดยเร็ว ฉันก็ไม่มีความจำเป็นต้องเอาเด็กมาผูกมัดหรือรั้งเขาไว้
“ไม่ล่ะค่ะ”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ยอดเงิน 60 ล้านบาทก็โอนเข้าบัญชีของฉันเรียบร้อย
ฉันกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลลิมเพื่อเก็บของ
ใช้เวลาไม่นาน กระเป๋าเป้ใบเดียวก็จุของใช้ส่วนตัวของฉันจนหมด เพราะอันที่จริงแล้ว ฉันไม่เคยมีตัวตนในบ้านหลังนี้อย่างแท้จริงอยู่แล้ว
ก่อนจะก้าวออกจากห้อง ฉันเหลือบไปเห็นโต๊ะข้างเตียงของหมอติณห์
กระปุกยาโรคกระเพาะของเขาวางอยู่ตรงนั้น
ยาใกล้หมดแล้ว
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ฉันเป็นคนคอยแอบซื้อและจัดหายานี้ให้เขาเงียบๆ โดยที่เขาไม่เคยรู้
คิดว่าแม่บ้านคงเป็นคนจัดการเสียอีก
ฉันเกือบจะหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อสั่งยาให้เขาเพิ่ม
แต่แล้วก็ชะงักมือ
ฉันไม่ใช่ภรรยาของหมอติณห์อีกต่อไปแล้ว ตามข้อตกลงของเรา
และฉันก็ไม่มีหน้าที่ต้องมาใส่ใจผู้ชายที่แม้แต่วันเซ็นใบหย่ายังไม่ยอมโผล่หน้ามาเจอหน้ากันด้วยซ้ำ
ฉันวางกระปุกยาไว้ที่เดิม
“ดูแลตัวเองก็แล้วกันนะหมอ”
จากนั้น ฉันก็หันหลังเดินออกจากบ้านหลังนั้นทันที
ภายในเวลาหนึ่งสัปดาห์ ฉันซื้อบ้านเดี่ยวชั้นเดียวสไตล์โมเดิร์นในย่านรังสิตที่มีพื้นที่สนามหญ้ากว้างขวาง ราคา 28 ล้านบาท
บ้านหลังนี้มีสี่ห้องนอน
สามห้องนอนถูกจัดเตรียมไว้สำหรับลูกๆ ตั้งแต่ยังไม่ได้เห็นหน้า
ฉันหยิบมือถือโทรหาแม่
“แม่คะ หนูซื้อบ้านใหม่แล้วนะ”
“ลูกเอาเงินจากไหนมาซื้อบ้านแพงขนาดนั้น?”
“เงินค่าหย่าค่ะแม่”
“เท่าไหร่?”
“หกสิบ…”
ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่แม่จะอุทานเสียงดัง
“หา?! หกสิบล้าน?!”
“เรื่องมันยาวค่ะแม่”
“แล้วหมอติณห์ล่ะ?”
“ช่างเขาเถอะค่ะ”
ฉันก้มมองหน้าท้องที่ยังแบนราบอยู่ แต่หัวใจกลับพองโต
“แม่คะ…”
“อะไรอีก อย่าบอกนะว่ามีเรื่องให้อกขวัญหนีฝ่ออีก”
“หนูมีเรื่องจะบอกเพิ่มค่ะ”
“ว่ามา!”
“หนูท้องค่ะแม่”
ความเงียบโรยตัวลงอีกครั้ง นานกว่าเดิม
“ท้อง… เหรอ?”
“ค่ะ”
“กี่เดือนแล้ว?”
“สามคนค่ะแม่”
คราวนี้ปลายสายเงียบสนิทไปเลย
“สามคน?!”
ฉันหัวเราะคิกคัก “ใช่ค่ะ สามคนเลย”
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้เลยว่า… ระหว่างที่ฉันกำลังมีความสุขกับการวางแผนตกแต่งห้องนอนเด็กอยู่ที่บ้านใหม่ ฝันร้ายกำลังเกิดขึ้นที่คฤหาสน์หลังที่ฉันเพิ่งเดินจากมา
หมอติณห์กลับมาจากดูงานที่ต่างประเทศเร็กว่ากำหนดสองวัน
ทันทีที่ก้าวเข้าห้องนอน สิ่งแรกที่เขาเห็นคือตู้เสื้อผ้าฝั่งที่เคยมีเสื้อผ้าของฉัน… ว่างเปล่าสนิท
จากนั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นกระปุกยาบนโต๊ะข้างเตียง
ยาหมดเกลี้ยง
เขาขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด จึงกดเรียกแม่บ้านขึ้นมาสอบถาม
“ทำไมยังไม่ซื้อยามาเติม?”
แม่บ้านทำหน้าตกใจ “คุณหนู… เอ้ย คุณหมอหมายถึงยาอะไรคะ?”
“ยากระเพาะของฉัน”
“อ๋อ… ปกติคุณมาราเป็นคนจัดการซื้อหามาให้ตลอดนี่คะ ดิฉันไม่ได้เป็นคนซื้อค่ะ”
ร่างสูงของหมอติณห์ชะงักงัน หัวใจกระตุกวูบ
“ใครนะ?”
“คุณมาราค่ะ”
ความตระหนกวาบขึ้นในอกเป็นครั้งแรก
แต่เรื่องนั้นยังไม่น่าตกใจเท่ากับตอนที่เขาเดินไปหยิบเอกสารเก่าที่เครื่องพิมพ์ตั้งโต๊ะ แล้วบังเอิญเหลือบไปเห็นเศษกระดาษใบเล็กๆ ที่ร่วงอยู่ใต้ถาดรองกระดาษ
มันคือใบเสร็จและใบผลตรวจจากคลินิกสูตินรีแพทย์
ชื่อผู้ป่วย:
นางสาวมารา ศันสนีย์
วันที่ตรวจ:
หนึ่งวันก่อนหน้าที่เธอจะเซ็นสัญญาหย่า
และข้อความบรรทัดล่างสุดที่ทำให้โลกรอบตัวของนายแพทย์หนุ่มผู้เย่อหยิ่งพังทลายลงในพริบตา:
MULTIPLE PREGNANCY — TRIPLETS (ครรภ์แฝดสาม)
รปภ. หน้าหมู่บ้านของคฤหาสน์ตระกูลลิมให้การภายหลังว่า นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่พวกเขาเห็นคุณหมอผู้สุขุมและเยือกเย็น วิ่งหน้าตาตื่นออกจากบ้านโดยไม่แม้แต่จะหยิบเสื้อสูทหรือกุญแจรถสำรอง
และในวันถัดมา ทีมงานและคนสนิททุกคนที่หมอติณห์สามารถสั่งการได้ ต่างก็ได้รับคำสั่งเดียวกันอย่างเร่งด่วนที่สุด
ตามหาตัวเธอให้พบ
ผู้หญิงที่เขาเพิ่งจ่ายเงิน 60 ล้านบาทไล่ให้ไปไกลๆ—
พร้อมกับลูกอีกสามคนที่เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นพ่อคน
