ตอนที่จบ: บทสรุปของสามก้อนทองคำกับคุณหมอฟูลไทม์
แปดเดือนต่อมา…
ห้องพักผู้ป่วยพิเศษวีไอพีของโรงพยาบาลลิเวลล์ เมดิคอล กรุ๊ป อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้และเสียงร้องอ้อแอ้ของเจ้าตัวน้อยสามคนที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่กี่วัน
บนเตียงผู้ป่วย… เอ่อ ไม่สิ เตียงคิงไซส์พิเศษที่ถูกดัดแปลงให้เหมือนห้องพักโรงแรมหรู มาราในชุดคลุมสีชมพูอ่อนกำลังนั่งพิงหมอนใบโต ใบหน้าแม้จะยังมีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการผ่าคลอดครรภ์แฝดสามเมื่อสามวันก่อน แต่ก็เปล่งประกายความสุขอย่างปิดไม่มิด
ส่วนบริเวณโซฟาและพื้นที่กลางห้อง…
ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำเอาคุณยาย (ที่เพิ่งบินด่วนมาจากต่างจังหวัด) ถึงกับส่ายหัวด้วยความเอ็นดูปนขบขัน
นพ.อดิเทพ ลิมปิยากร ประธานกรรมการบริหารเครือโรงพยาบาลมูลค่าหลายหมื่นล้านบาท ผู้ชายที่เคยเย็นชา ดุ ขรึม และใส่สูทผูกไทเนี๊ยบกริบตลอดเวลา—ในตอนนี้เขากำลังสวมเสื้อยืดสีขาวธรรมดา กางเกงวอร์มสบายๆ และมีผ้าอ้อมพาดอยู่บนบ่าข้างหนึ่ง ในอ้อมแขนข้างซ้ายอุ้มทารกน้อยเพศชายตัวจ้ำม่ำ ส่วนมือขวาก็ใช้ขวดนมป้อนเจ้าตัวเล็กคนที่สองที่นอนส่งเสียงร้องจ๊าบๆ อยู่ในเบาะโยก แถมยังมีเจ้าตัวเล็กคนที่สามนอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลอัตโนมัติข้างๆ อีกต่างหาก
“หมอติณห์ ลูกแหวะนมหรือเปล่า ทำไมอุ้มท่าทางเกร็งแบบนั้นล่ะนั่น” แม่ของฉันเอ่ยแซวขึ้นพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะเบาๆ
คุณหมอหนุ่มหน้าตาตื่นเล็กน้อย รีบปรับท่าอุ้มลูกชายในอ้อมแขนทันทีอย่างคล่องแคล่ว “ไม่ครับคุณแม่ ผมเช็กแล้วเรียบร้อยดี น้องแค่สะหงิดนิดหน่อยครับ… ว่าแต่ เจ้าแฝดสามคนนี้กินเก่งเป็นบ้าเลย ดูสิครับ น้ำหนักขึ้นเอาๆ จนพุงกางกันหมดแล้ว”
ฉันมองภาพสามี (ที่ตอนนี้เลื่อนขั้นมาเป็นคุณพ่อลูกสามแบบเต็มตัว) พลางหลุดยิ้มออกมา
ย้อนกลับไปเมื่อเจ็ดเดือนก่อน ตอนที่เขาประกาศกร้าวว่าจะย้ายสำมะโนครัวมาอยู่บ้านรังสิตด้วยกัน ฉันคิดว่าเขาแค่พูดเล่นแก้เก้อ แต่ปรากฏว่า… เขาทำจริง!
ภายในสามวันหลังจากวันนั้น รถบรรทุกเฟอร์นิเจอร์ ข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว และแม้แต่หุ่นยนต์แม่บ้านอัจฉริยะ ก็ถูกขนย้ายมาไว้ที่บ้านเดี่ยวชั้นเดียวของฉันจนแน่นเอี๊ยด หมอติณห์ย้ายสำมะโนครัวมาอยู่กินกับฉันจริงๆ แถมยังจ้างทีมพยาบาลพิเศษคอยดูแลฉันตลอด 24 ชั่วโมง จนบ้านรังสิตกลายเป็นป้อมปราการขนาดย่อมๆ ไปโดยปริยาย
ทุกๆ เย็นหลังเลิกงาน ผู้ชายคนนี้จะรีบขับรถกลับบ้านตรงเวลา ไม่เคยมีไปสังสรรค์ที่ไหน เขาช่วยฉันอ่านคู่มือเลี้ยงเด็ก ช่วยนวดขาแก้ตะคริวตอนดึกๆ และคอยโอบกอดฉันเวลาที่ฮอร์โมนคนท้องทำให้ฉันร้องไห้งอแงอย่างไร้เหตุผล
เงิน 60 ล้านบาทที่เขาเคยโอนให้เป็นค่าหย่าเหรอ? ตอนนี้มันถูกเปลี่ยนสถานะกลายเป็น ‘ทุนการศึกษาและกองทุนสร้างอนาคต’ ของเจ้าสามแฝดเรียบร้อยแล้ว เพราะค่าใช้จ่ายจริงๆ ในบ้าน หมอติณห์เป็นคนควักกระเป๋าจ่ายเองทั้งหมดแถมยังโอนเงินเข้าบัญชีฉันทุกเดือนในฐานะ “เงินเดือนภรรยาและค่าเหนื่อยในการอุ้มท้องลูกชายสามคนให้ตระกูลลิม” อีกต่างหาก
“มารา…” เสียงทุ้มต่ำของสามีดังขึ้นเรียบร้อยเมื่อเขาจัดการป้อนนมลูกคนที่สองเสร็จแล้ว ร่างสูงเดินอุ้มลูกเข้ามาใกล้เตียง นั่งลงขอบเตียงเบาๆ แล้วส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้ “มองอะไรอยู่ครับ หิวข้าวหรือเปล่า เดี๋ยวผมให้เชฟเตรียมซุปปลามาให้”
“เปล่าค่ะ แค่กำลังคิดว่า…” ฉันยิ้มกว้าง “คุณหมอผู้เย่อหยิ่งและเย็นชาในวันนั้น หายไปไหนหมดแล้วนะ กลายมาเป็นคุณพ่อบ้านใจกล้าคอยเปลี่ยนผ้าอ้อมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้”
หมอติณห์หัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตาคมกริบมองลึกเข้ามาในดวงตาของฉันด้วยความอบอุ่นลึกซึ้ง
“ก็ตั้งแต่รู้ว่า… ผู้หญิงคนนั้นแอบอุ้มลูกแฝดสามหนีไปพร้อมกับเงินค่าหย่า 60 ล้านไงล่ะ” เขาพูดติดตลก “ถ้าผมไม่รีบตามกลับมาแล้วตีทะเบียนสมองตีตราจองไว้ให้แน่นหนา ป่านนี้ผมคงกลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ต้องนั่งร้องไห้หน้าบ้านเดี่ยวแถวรังสิตไปแล้ว”
“ใครจะไปยอมให้คุณจับง่ายๆ เล่า” ฉันค้อนใส่เขาเบาๆ วงแขนเรียวยื่นไปรับตัวเล็กคนที่สามที่เพิ่งตื่นนอนขึ้นมาอุ้มแนบอก
ทารกน้อยส่งเสียงอ้อแอ้เบาๆ ก่อนจะขยับมือป้อมๆ ขึ้นมาคว้าปลายนิ้วก้อยของฉันไว้แน่น ดวงตากลมโตใสแป๋วถอดแบบมาจากคุณพ่อร้อยเปอร์เซ็นต์
หมอติณห์ขยับเข้ามาใกล้ โอบกอดร่างของฉันและลูกน้อยทั้งสองคนไว้ในอ้อมแขนเดียวอย่างมั่นคง ปลายจมูกโด่งกดลงบนขมับของฉันเบาๆ สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ด้วยความรักใคร่
“ขอบคุณนะมารา…” เสียงกระซิบของเขาแผ่วเบาแต่ชัดเจนในความรู้สึก “ขอบคุณที่ให้โอกาสผู้ชายแย่ๆ คนนี้ได้แก้ไข และขอบคุณที่ทำให้ชีวิตของผมสมบูรณ์แบบที่สุดในโลก”
คุณยายที่นั่งมองอยู่มุมห้องยิ้มกว้างจนตาหยี ก่อนจะลุกขึ้นเดินเลี่ยงออกไปข้างนอกเพื่อเปิดพื้นที่ส่วนตัวให้ครอบครัวเล็กๆ นี้ได้ใช้เวลาร่วมกัน
เสียงหัวเราะคิกคักของฉันผสมผสานไปกับเสียงร้องอ้อแอ้ของเจ้าตัวแสบทั้งสามคน และอ้อมกอดที่อบอุ่นที่สุดในชีวิตของนพ.อดิเทพ ลิมปิยากร
เงิน 60 ล้านบาทอาจจะซื้อบ้านหรู ซื้อรถสปอร์ต หรือซื้อของใช้ราคาแพงได้ทุกอย่าง…
แต่สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้ คือความรัก ความอบอุ่น และครอบครัวที่สมบูรณ์แบบในวันนี้
สามทายาทตระกูลลิม… กับค่าหย่า 60 ล้านบาท ที่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสุขชั่วนิรันดร์
บริบทเพิ่มเติมจากคุณแม่ลูกสาม:
ผ่านไปอีกสามปี… บ้านรังสิตถูกทุบและสร้างใหม่กลายเป็นคฤหาสน์หลังย่อมที่มีสนามเด็กเล่นขนาดใหญ่อยู่ข้างบ้าน
เจ้าแฝดสามคน (พี่ใหญ่นที, คนกลางนาวิน, และน้องนุชสุดท้องนามันตา) กลายเป็นลิงน้อยจอมป่วนที่ทำให้คุณหมอติณห์ต้องปวดหัวทุกวัน
และทุกๆ สิ้นปี หมอติณห์จะแอบโอนเงินเข้าบัญชีส่วนตัวของฉันพร้อมข้อความโน้ตสั้นๆ ว่า: “ค่าจ้างภรรยาดีเด่นและแม่ของลูกตลอดชีพ – เพิ่มให้อีกเท่าตัว”
ชีวิตคู่ของเราไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบตั้งแต่แรก… แต่มันงดงามและมีความสุขยิ่งกว่านิยายเรื่องไหนๆ บนโลกใบนี้เสียอีก