ภาคที่ 3 (บทสรุป): การหวนคืนของราชันย์และรางวัลแห่งความดี
ร่างของภาสกรเซถลาล้มฟาดเข้ากับฝาผนังห้องอย่างแรง มีดพับหลุดกระเด็นตกพื้น เลือดกบปากด้วยแรงตบมหาศาล เขาเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด และภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำให้เขาแทบหยุดหายใจ
เจ้าสัวอาทิตย์ไม่ได้นั่งอยู่บนรถเข็นอีกต่อไป!
ชายชราผู้ที่ทุกคนคิดว่าเป็นอัมพาตและสมองเสื่อม บัดนี้ยืนตระหง่านอยู่กลางห้องด้วยท่วงท่าสง่างาม สายตาที่เคยมองอย่างเลื่อนลอยกลับเปล่งประกายคมกริบดุจพญาอินทรี รัศมีแห่งอำนาจอันน่าเกรงขามที่เคยสยบวงการธุรกิจแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องเย็นยะเยือก
“แกคิดจะทำร้ายใครนะ… ไอ้ลูกทรพี!” สุรเสียงของเจ้าสัวอาทิตย์ดังกึกก้อง ทรงพลังและเฉียบขาด ไร้ซึ่งร่องรอยของคนป่วยแม้แต่น้อย
“พ…พ่อ! พ่อหายดีแล้วเหรอ? เป็นไปไม่ได้!” ภาสกรหน้าซีดเผือด ตัวสั่นงันงกราวกับเห็นผี
มะลิที่ลืมตาขึ้นมามองภาพตรงหน้าถึงกับตะลึงงันจนพูดไม่ออก น้ำตายังคงไหลอาบแก้มด้วยความสับสนและตกใจ “ท…ท่านเจ้าสัวคะ? ท่านเดินได้แล้วหรือคะ?”
เจ้าสัวอาทิตย์หันมามองมะลิด้วยแววตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความเมตตาและอบอุ่นอย่างที่สุด เขาดึงตัวเด็กสาวเข้ามากอดไว้แนบอกพลางลูบหลังเธอเบาๆ “มะลิ… เจ้าเด็กโง่ เจ้าไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้วนะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น และฉันไม่เคยล้มละลายเลยแม้แต่วันเดียว”
ทันใดนั้น เสียงไซเรนรถตำรวจหลายคันก็ดังกระหึ่มขึ้นหน้าชุมชน พร้อมกับขบวนรถเบนซ์และรถตู้หรูสีดำขลับนับสิบคันที่แล่นเข้ามาจอดปิดล้อมปากซอย ชายในชุดสูทสีดำนับสิบนายกรูเข้ามาในห้องเช่า นำโดย ดร.สมศักดิ์ แพทย์ส่วนตัว และ ทนายวิชัย หัวหน้าทีมกฎหมายประจำตระกูล
“ทุกอย่างพร้อมแล้วครับท่านประธาน” ทนายวิชัยก้มศีรษะทำความเคารพอย่างนอบน้อม
ตำรวจสองนายตรงเข้าล็อกตัวภาสกรที่กำลังพยายามจะคลานหนี ภาสกรกรีดร้องอย่างเสียสติ “พ่อ! นี่มันเรื่องอะไรกัน! พ่อหลอกผมเหรอ? พ่อแกล้งทำเป็นคนพิการเพื่ออะไร!”
“ฉันไม่ได้หลอกแก แต่ฉันแค่อยากเห็นธาตุแท้ของคนที่ฉันเรียกว่าครอบครัว!” เจ้าสัวอาทิตย์ตวาดเสียงเย็นเยียบ “แกกับแม่ของแก… คนที่ฉันมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้ เลี้ยงดูอย่างสุขสบาย กลับทิ้งฉันเหมือนขยะตอนที่คิดว่าฉันหมดตัว แต่เด็กผู้หญิงคนนี้… คนที่ฉันไม่เคยให้ความสนใจเป็นพิเศษ กลับยอมอดมื้อกินมื้อ ยอมเอาชีวิตตัวเองเข้าแลกเพื่อปกป้องฉัน!”
เจ้าสัวหันไปสั่งการทนายความเสียงเฉียบขาด “วิชัย จัดการแจ้งความจับมันในข้อหาพยายามฆ่าและกรรโชกทรัพย์ ส่วนบ้านริมน้ำ ที่ดิน และทรัพย์สินทั้งหมดที่กานดาแอบเอาไปจำนอง ให้ทีมกฎหมายฟ้องยึดคืนทั้งหมด และส่งหมายศาลฟ้องหย่ากานดาในข้อหาทอดทิ้งคู่สมรสทันที! อย่าให้เหลือแม้แต่เศษเงินสตางค์เดียวให้พวกมัน!”
“พ่อครับ! อย่านะครับพ่อ! ผมขอโทษ! แม่ครับช่วยผมด้วย!” ภาสกรส่งเสียงร้องโหยหวนและพยายามคุกเข่ากราบกราน แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจก็ลากตัวเขาออกไปอย่างไร้ความปรานี
ในวันรุ่งขึ้น ณ โรงแรมหรูระดับหกดาวใจกลางกรุงเทพมหานคร งานแถลงข่าวครั้งประวัติศาสตร์ของเครือสุริยะกรุ๊ปถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ท่ามกลางกองทัพนักข่าวและนักธุรกิจชั้นนำจากทั่วประเทศ เจ้าสัวอาทิตย์ปรากฏตัวในชุดสูทสากลสีน้ำเงินเข้มสุดหรู ยืนอยู่บนโพเดียมด้วยรอยยิ้มแห่งผู้ชนะ
ข้างกายของเขา ไม่ใช่คุณนายกานดาที่บัดนี้กลายเป็นบุคคลล้มละลายไร้ที่อยู่อาศัยและต้องคดีความ แต่เป็น มะลิ ในชุดราตรีผ้าไหมไทยสีขาวบริสุทธิ์ เธอได้รับการแปลงโฉมจนงดงามหมดจด ทว่าแววตายังคงความถ่อมตนและบริสุทธิ์ใจเช่นเดิม
เจ้าสัวอาทิตย์จับไมโครโฟนและประกาศต่อหน้าสื่อมวลชนทั่วโลก “ตลอดชีวิตของผม ผมคิดว่าเงินตรา อำนาจ และสายเลือดคือสิ่งที่มั่นคงที่สุด แต่บททดสอบที่ผ่านมาสอนให้ผมรู้ว่า สิ่งที่มีค่าที่สุดในโลกคือ ‘ความจริงใจและความกตัญญู’ ที่ไม่อาจประเมินค่าเป็นเงินได้”
เจ้าสัวผายมือไปยังมะลิ “นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ผมขอประกาศรับรอง นางสาวมะลิ เป็นบุตรบุญธรรมตามกฎหมายเพียงคนเดียวของผม และผมได้ทำพินัยกรรมมอบหุ้นทั้งหมดของสุริยะกรุ๊ป รวมถึงทรัพย์สินมูลค่ากว่าสองหมื่นล้านบาทให้อยู่ในความดูแลของเธอแต่เพียงผู้เดียว!”
เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วห้องประชุม แสงแฟลชสาดส่องเข้ามาไม่ขาดสาย มะลิยืนตัวสั่นด้วยความซาบซึ้ง น้ำตาแห่งความสุขเอ่อล้นออกมา เธอคุกเข่าลงกราบแทบเท้าของเจ้าสัวอาทิตย์ด้วยความเคารพรักอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพราะความมั่งคั่งที่ได้รับ แต่เพราะชายชราผู้นี้คือพ่อผู้มอบชีวิตใหม่ให้แก่เธอ
ส่วนคุณนายกานดาและภาสกร บทสรุปของความโลภและความเห็นแก่ตัวทำให้พวกเขาต้องชดใช้กรรม ภาสกรถูกศาลตัดสินจำคุกหลายปีในคดีพยายามฆ่าและคดีหนี้สิน ส่วนกานดากลายเป็นหญิงชราไร้บ้านที่ต้องเร่ร่อนขอทานอยู่ข้างสะพานลอย ทอดสายตามองดูเรือยอชต์สุดหรูของอดีตสามีและอดีตคนรับใช้แล่นผ่านแม่น้ำเจ้าพระยาไปเบื้องหน้าด้วยความขมขื่นใจไปจนชั่วชีวิต