storyth

[Part 2: เปลือกหน้าที่พังทลาย และของขวัญแด่คนทรยศ] “ชาลี อดทนหน่อยนะ… พองานแต่งวันนี้จบลง พี่จะจัดการเรื่องลูกของเราเอง—” ถ้อยคำนั้นกรีดลึกลงกลางใจราวกับใบมีดอาบยาพิษ แต่ความเจ็บปวดที่พุ่งพล่านกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบจนน่าขนลุกในชั่วพริบตา ฉันยืนนิ่งสนิทอยู่ในเงามืดของมุมห้องน้ำ ประคองแท่งตรวจครรภ์เปื้อนคราบสองขีดไว้ในอุ้งมือที่กำแน่นจนเล็บจิกเนื้อ “จัดการยังไงคะพี่วินท์?” ชาลีตัดพ้อ น้ำตารื้นคลอเบ้า มืออีกข้างลูบหน้าท้องที่ยังแบนราบเบาๆ…

[Part 2: เปลือกหน้าที่พังทลาย และของขวัญแด่คนทรยศ] “ชาลี อดทนหน่อยนะ… พองานแต่งวันนี้จบลง พี่จะจัดการเรื่องลูกของเราเอง—” ถ้อยคำนั้นกรีดลึกลงกลางใจราวกับใบมีดอาบยาพิษ แต่ความเจ็บปวดที่พุ่งพล่านกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบจนน่าขนลุกในชั่วพริบตา ฉันยืนนิ่งสนิทอยู่ในเงามืดของมุมห้องน้ำ ประคองแท่งตรวจครรภ์เปื้อนคราบสองขีดไว้ในอุ้งมือที่กำแน่นจนเล็บจิกเนื้อ “จัดการยังไงคะพี่วินท์?” ชาลีตัดพ้อ น้ำตารื้นคลอเบ้า มืออีกข้างลูบหน้าท้องที่ยังแบนราบเบาๆ…

ภาคที่ 2: บททดสอบในเงามืดและความจริงใจกลางสลัม ภาสกรหัวเราะเยาะลั่นห้องโถงโอ่อ่าก่อนจะยกเท้าถีบเข้าที่หัวไหล่ของมะลิจนร่างเล็กของเธอเสียหลักไถลไปกับพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ ถ้วยชาและถาดสเตนเลสที่วางอยู่ใกล้ๆ ส่งเสียงตกกระทบดังก้อง มะลิกัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ในปาก แต่เธอกลับไม่ยอมส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่แอะเดียว นัยน์ตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตาของเธอรีบหันไปมองเจ้าสัวอาทิตย์ที่ยังคงนั่งนิ่งบนรถเข็นไม้เก่าๆ ด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ “อยากได้ตาแก่หมดสภาพนี่ไปเป็นภาระนักก็เอาไปเลย นังเด็กเหลือขอ!” ภาสกรตวาดพลางแค่นยิ้มเหี้ยมเกรียม “ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันทั้งคู่ อย่าได้สะเออะกลับมาเหยียบคฤหาสน์หลังนี้อีก…

ภาคที่ 3 (บทสรุป): การหวนคืนของราชันย์และรางวัลแห่งความดี ร่างของภาสกรเซถลาล้มฟาดเข้ากับฝาผนังห้องอย่างแรง มีดพับหลุดกระเด็นตกพื้น เลือดกบปากด้วยแรงตบมหาศาล เขาเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด และภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำให้เขาแทบหยุดหายใจ เจ้าสัวอาทิตย์ไม่ได้นั่งอยู่บนรถเข็นอีกต่อไป! ชายชราผู้ที่ทุกคนคิดว่าเป็นอัมพาตและสมองเสื่อม บัดนี้ยืนตระหง่านอยู่กลางห้องด้วยท่วงท่าสง่างาม สายตาที่เคยมองอย่างเลื่อนลอยกลับเปล่งประกายคมกริบดุจพญาอินทรี รัศมีแห่งอำนาจอันน่าเกรงขามที่เคยสยบวงการธุรกิจแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องเย็นยะเยือก “แกคิดจะทำร้ายใครนะ… ไอ้ลูกทรพี!”…